حوضخانه
حوضخانه

حوضخانه

چوکو چیتا چاپینا



مهمترین اتفاقی که توی زندگی چوکو چیتا چاپینا افتاد این بود که شخصی از اهالی دهکده، خانه اش را از بُن جدا کرد و بعد از اینکه با قساوت تمام  دیوارهایش را شکافت، تمام آنچه در خانه اش بود را هم به باد داد. در نتیجه زیر گرمای آفتاب، حسابی عرقِ چوکوی بی خانمان درآمد و تمام اجدادش از جلوی چشمش گذشتند. بعد از آن، طی فرآیندی طاقت فرسا که در چند روز متوالی بر او گذشت متوجه شد که دیگر آن چیزی نیست که در گذشته بوده و با اینکه روزهای بسیار سختی را گذرانده بود اما احساس بهتری نسبت به خودش داشت. حالا آیا کسی می تواند بگوید که این سرنوشت محتوم، برای دانهء کاکائو پایان درخشانی نیست؟



نظرات 6 + ارسال نظر
پیانیست یکشنبه 24 مهر‌ماه سال 1390 ساعت 03:38 ب.ظ http://baharakmv2.blogsky.com

از وبلاگ بلندترین: ممکنه ربط نداشته باشه ولی برام جالب بود:
میرم تو فکر

خودمو جای همه میذارم

به جاشون زندگی می کنم

مثل خودشون یا بهتر

به جاشون همیشه همه کارام درسته و همه حرفهام قشنگه

به جاشون آدم خوبی ام و با آدمهای خوبم

به جاشون خوشبخت می شم تا آخرش

کسی هم که نباشه

آدم میسازم تو خیالم و می شم اون

زندگی میسازم واسه آدمهام

زندگی های خوب،حسابی،قشنگ...

.

.

.

من هیچ طوریم نیست

در کل نرمالم

این کارا رو از روی حسرت و حسادت و دیوونگی نمی کنم

من فقط می خوام یه کم از شر خودم خلاص شم

جالب بود.

لی دوشنبه 25 مهر‌ماه سال 1390 ساعت 06:03 ب.ظ http://www.leee.us

سلام
این واژه ی چوک در زبان بندرعباسی ، یعنی پسر ...
البته فکر نکنید همه پسرهای بندری رنگشون تیره است و به قول معروف سبزه اند :)

چه جالب؛ نمی دانستم.
نه؛ فکر نمی کنم. مطمئنم! مدارکش هم موجوده.

قرتشت سه‌شنبه 26 مهر‌ماه سال 1390 ساعت 01:08 ب.ظ http://ghortosht.blogfa.com

سلام.
عجب اسم جالبی ! چه سرگذشت جالبی!
مخصوصا که آخرش متوجه شدم منظورتان دانه کاکائواست.

ممنون.

sahar سه‌شنبه 26 مهر‌ماه سال 1390 ساعت 03:10 ب.ظ

wow dastane zendegiye choco late be raveshe irani
dafe bad dastane barge chai ro begoo
:)

راست گفتی؛ ایده خوبیه.

نازنین سه‌شنبه 3 آبان‌ماه سال 1390 ساعت 04:22 ب.ظ http://nazanin1000.blogfa.com

قشنگ بود.
همیشه آدمو غافلگیر میکنین
جالبه
ما هم باید هزار جور بلا تو زندگی سرمون بیاد و از هفت خوان رستم رد بشیم تا به کمال برسیم.ولی آخرش خوبه.وکسی که به کمال رسیده نمیگه کاش به اینجا نمیرسیدم.مثل چوکو جان.

دقیقا.
ممنون که سر می زنید.

مهربون شنبه 14 آبان‌ماه سال 1390 ساعت 03:16 ب.ظ

شاید ما آدمها هم برای به کمال رسیدن باید بتونیم سختی و ناملایمات را تحمل کنیم تا به آن درجه ای که کاکائوی قصه شما رسید برسیم

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد