نمیدانم عاقبت ما با این کشور برادر، چه میشود؟ امروز رادیو اعلام میکرد که صادرات چین به امریکا، چهار برابر صادرات امریکا به چین است. خوب معلوم است. وقتی جمعیت چین، چندین برابر ایالات متحده و دستمزد کارگر در چین، به مراتب از دستمزد در امریکا، کمتر باشد، نتیجه همین است. میگویند، اگر چین با همین روند پیش برود، اقتصاد جهان، راه به جاهای باریک میبرد. و تولید کنندگان بومی باید کرکرههاشان را پایین بیاورند و بروند در کار وارداتِ اجناس چینی.
پارسال به همراه جمعی از دوستان رفته بودیم به جَواهر ده؛ که مُعرف حضورتان هست. حتما دیدهاید که کنار جاده، خوردنیها و صنایع دستی محلی میفروشند. در میان نان و عسل و دَلار و...، محصولات چینی هم به چشم میخورند؛ حالا، بماند که در شهرها دیگر اشباع شدیم از اجناس چینی. به بابای بچهها گفتم: «بالای کوه هم زیرلیوانیهای چینی میفروشند!» بابای بچهها میگوید: «چه اشکالی دارد. اینها صنایع دستی برادرانمان در پکن و شانگهای هستند.»
یک دوستی می گفت که می خوان لیمو هم وارد کنند . کم کم جمعیتشون زیاد میشه احتمالا شهروند هم صادر می کنند برادران چینی
:-))
به قول مانا :بله ....بله .... جواهرده ... بدون من ؟؟؟؟
اما در مورد کشور برادر: به دختر های ایرانی هشدار دادن که انقدر ناز نکنین و نرخ مهریه رو بالا نبرید، ضعیفه ها در کشوربرادر به چه زیبایی حاضرند تنها با ۱ نیم سکه بله رو بگن...
والا ما در به در دنبال شماییم. شما بیایید اینور آب، جواهرده هم چشم.
پس میگفتند: کالاهای چینی کیفیت خوبی ندارند که. مطمئنی که کیفیت هم بالاست.