X
تبلیغات
رایتل

در گذشته‌های دور پادشاهی زندگی می‌کرد به نام سوسیج. والاحضرت سوسیج خیلی پادشاه عادلی بود و  کشورش را در  فضایی امن و آباد اداره می‌کرد؛ حداقل خودش که این‌جوری فکر می‌کرد.  

 

والاحضرت، یک رفتار عجیب را به عنوان علامت برای چاکران نزدیکش تعیین کرده‌بود. آن‌هم این‌که وقتی می‌خواست دستور قتل کسی را بدهد، انگشت سبابه‌اش را توی دماغش می‌کرد و به آن شخص نگاه می‌کرد. آن وقت ملازمان و چاکران نزدیکش می‌فهمیدند که والاحضرت سوسیج منظورش این است که فلانی را گردن بزنید. و  چاکران بی‌درنگ مقدمات کار را فراهم کرده... و بقیه‌اش را دیگر خودتان می‌دانید.  

 

البته لطفا فکرتان به جاهای باریک نرود. چون در طول پادشاهی  والاحضرت سوسیج، فقط به تعداد انگشتان دست، از این علامت استفاده شد. و والاحضرت ترجیح می‌داد به جای استراتژی انگشت و دماغ که البته ظاهر جالبی هم نداشت، با گفتگو مسائل را حل و فصل کند.  

 

در طول سال‌های طولانیِ پادشاهی او که حدوداً چهل و اندی دقیقه به طول انجامید، افتخارات درخشانی برای کشورش به دست آمد. البته آن روزها چهل و چند دقیقه هنوز دچار تورم نشده بود و ارزشش با چهل و چند دقیقهء امروز فرق می‌کرد. مردم توی یک دقیقه، سال‌های سال، زندگی می‌کردند.  

 

القصه؛ یک روز از همان سال‌های یک دقیقه‌ای، والاحضرت سوسیج، دچار بیماری عجیبی شد. بیماری‌اش علائمی داشت که در مجموع شامل سردرد، سرفه، عطسه و از همه ناجور‌تر، آب‌ریزش بینی بود!  البته شما بهتر از من می‌دانید که امروزه نام این بیماری آنفولانزاست. اما در آن روزگار، هنوز بیماری آنفولانزا اختراع نشده بود. بنابر این  هیچ طبیبی این بیماری را نمی‌شناخت و طبیعتاً چیزی هم در مورد درمان آن نمی‌دانست.   

 

از آنجا که بیماری خیلی شدید بود، و نفس کشیدن را تند‌تر می‌کرد، معمولا به والاحضرت احساس خفگی دست می‌داد و این کار هم نتیجه‌ای جز خشک شدنِ گاه و بیگاهِ دماغ مبارک، نداشت. والاحضرت هم بی‌اختیار و فِرت فِرت، انگشتش را توی دماغش فرو می‌کرد. و چاکران هم بی وقفه و در حالی که از فرط خستگی زبانشان از حلقشان بیرون زده‌بود، مشغول اطاعت اوامر ملوکانه بودند. بعد از اینکه چاکران نصف مردم کشور را گردن زدند، آنفولانزا دوره‌اش را طی کرد و والاحضرت سلامتی‌اش را بازیافت.  

  

ما از این داستان نتیجه‌می‌گیریم که:   

اگر یک نفر را گردن زدند، زیاد سخت نگیر؛ برو دعا کن والاحضرت آنفولانزا نگیرد!